Μέχρι κάποια χρόνια πριν πίστευα αυτό που έπρεπε να πιστευω,την κλασική ιστορία για την γέννηση του Ιησου,τον Ηρώδη κτλ....
Χρόνια μετά όλα αυτά δεν υπάρχουν για μενα,εχει μείνει όμως ένα μέρος της μαγείας εκείνης αλλά και πολλές αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια.
Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η ανυπομονησία να κλείσει το σχολείο και να φύγω με τους γονείς μου και την αδελφή μου για τον τόπο καταγωγής μου,τις απίστευτες μυρωδιές από τα Χριστουγεννιάτικα γλυκά,το ατελείωτο στόλισμα του δέντρου μέχρι να γίνει όπως ακριβώς το είχα στο μυαλό μου, τα δώρα της τελευταίας στιγμής από τους γονείς μου, η ζεστασιά από την ξυλόσομπα στο σπίτι της γιαγιάς και οι ιστορίες για τους καλικάτζαρους ώστε να τρομάξω και να κοιμηθώ νωρίς...
Τι περιέργεια είχα να κατέβω στο σαλόνι, με μοναδικό φως έκεινο από τα πάρα πολλά φωτάκια του δέντρου,για να δω αν κάτω από αυτό έχει το δώρο από τον Αι-Βασίλη και ποτέ δεν έβρισκα τίποτα χωρίς καμία φόρα να ρωτήσω(αν θυμάμαι καλά)το γιατί.
Ποσό μαγικές και γεμάτες χρυσόσκονη ήταν εκείνες οι μέρες...
Αν και δεν είμαι πια μικρούλης προσπαθώ να κρατήσω μια μικρή δόση από εκείνα τα αξέχαστα χρόνια και τα συναισθήματα εκείνα που με κάνουν να νιώθω και πάλι παιδί!
Μην αφήσεις τίποτα να σε κάνει να χάσεις την μαγεία των Χριστουγέννων από την καρδιά,εστω και αν ξέρεις πως ίσως όλα αυτά να είναι και ψέματα.
Και να θυμάσαι: δεν είναι κακό να γίνεσαι δυο εβδομάδες τον χρόνο ξανά παιδί και να ζεις σ’έναν μαγικό,ονειρικό κόσμο,γεμάτο χρυσόσκονη,στολίδια και ξωτικά!
Ζήσε την μαγεία...
chris xxx




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου