Αφιέρωμα στην υπέροχη Avril Lavigne!

Όταν η τραγουδίστρια, συνθέτρια και μουσικός Avril Lavigne πρωτοεμφανίστηκε στη μουσική σκηνή σε ηλικία 17 ετών, ήταν γνωστή ως ένα pop-punk αγοροκόριτσο που προτιμούσε να δελεάσει το αγοραστικό κοινό με την δυναμική φωνή της, τις υπέροχες μελωδίες της και τους πολύ «χύμα» στίχους. Παραμένοντας ειλικρινής προς τον εαυτό της και βάζοντας τη μουσική πάνω από την εικόνα πέτυχε τόσο όσον αφορά τις κριτικές αλλά και όσον αφορά το εμπορικό κομμάτι. Το 2002, η Avril σημείωσε τεράστια επιτυχία με τον 6 φορές πλατινένιο δίσκο «Let Go» και συνέχισε το 2004 με τον 3 φορές πλατινένιο «Under My Skin» και το 2007 με τον πλατινένιο δίσκο «The Best Damn Thing». Κέρδισε οκτώ υποψηφιότητες βραβείων Grammy, επτά καναδικά Βραβεία Juno και πούλησε περισσότερα από 30 εκατομμύρια άλμπουμ και σχεδόν 20 εκατομμύρια κομμάτια σε όλο τον κόσμο τα τελευταία οκτώ χρόνια.

Η Lavigne ξεκίνησε επίσης μια δεύτερη καριέρα ως επιχειρηματίας με τη δημιουργία μιας lifestyle αλυσίδας σχετικής με τη μόδα, AbbeyDawn, δύο αρωμάτων (Black Star και Forbidden Rose), ενώ επεκτάθηκε επίσης στον χώρο του κινηματογράφου (Over the Hedge, Fast FoodNation). Επιπλέον, έχει αφοσιωθεί σε φιλανθρωπικές ενέργειες δημιουργώντας το ίδρυμα Avril Lavigne, το οποίο λειτουργεί σε συνεργασία με κορυφαίες φιλανθρωπικές οργανώσεις με σκοπό να σχεδιάσουν και να εφαρμόζουν προγράμματα, να ευαισθητοποιούν και να κινητοποιούν κόσμο, για την υποστήριξη των παιδιών και των νέων που ζουν με σοβαρές ασθένειες ή αναπηρίες.
Με τις πολλαπλές δημιουργικές προσπάθειές και την εντυπωσιακή μουσική επιτυχία της, αξίζει να σημειωθεί ότι η Avril Lavigne είναι μόνο 26. Μπορεί να είναι νέα, αλλά έχει εξελιχθεί ως άτομο και ως καλλιτέχνης μετά την κυκλοφορία του «The Best Damn Thing». Η Lavigne δείχνει την ωριμότητα και διορατικότητα που έχει αποκτήσει από τις εμπειρίες της στην επόμενη αγάπη-δουλειά της, το τέταρτο album της, «Goodbye Lullaby», το οποίο κυκλοφορεί από το Μάρτιο του 2011. «Εγώ η ίδια πίεσα τον εαυτό μου και δεν δίστασα καθόλου», λέει η Lavigne για το «Goodbye Lullaby» στο οποίο έγραψε ή συνέγραψε τους στίχους κάθε κομματιού και ήταν παραγωγός των δύο από αυτά («4 Real» and «Goodbye»). «Επέτρεψα στον εαυτό μου να είμαι ευάλωτη. Νομίζω ότι κατά τη διάρκεια των πραγματικών στιγμών οι άνθρωποι μπορούν να συνδεθούν περισσότερο. Όσοι έχουν ακούσει το άλμπουμ είχαν πολύ έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις στα κομμάτια, οπότε και συνειδητοποίησα ότι όταν κάτι είναι τόσο αληθινό το πιο πιθανό είναι ότι θα αγγίξει κάποιους ανθρώπους. Η ομορφιά της μουσικής είναι ότι είναι ανοιχτή σε ερμηνείες".
Γραμμένο σε διάφορες στιγμές των περασμένων ετών, το «Goodbye Lullaby» είναι γεμάτο με όμορφα, αφηγηματικά, θερμά τραγούδια που μεταδίδουν μία ποικιλία συναισθημάτων και αντανακλούν μια γλυκόπικρη διάθεση που γενικά δεν συνδέεται με τα πιο γνωστά κομμάτια της Lavigne. Εκτός από τα «What The Hell» και «Smile», που δημιουργούν ένα τέλειο πέρασμα από την προηγούμενη δουλειά της, το υπόλοιπο του «Goodbye Lullaby» βρίσκει την Avril να εξερευνά τι σημαίνει να ξεπερνάς τις δύσκολες στιγμές και να βγαίνεις πιο δυνατός από αυτές – ένα θέμα εμφανές σε τραγούδια όπως τα "Everybody Hurts", "Push", "Remember When" και "Wish You Were Here".
«Συνολικά, το άλμπουμ είναι για το πώς ο κόσμος περνάει δύσκολες εμπειρίες, είτε είναι το τέλος μιας σχέσης, ή χάνοντας μια θέση εργασίας, ή απλά όταν κάποιος είναι απών», λέει η Lavigne. «Έχουμε περάσει από αυτό και μεγαλώνουμε.» Πουθενά δεν έχει εκφραστεί καλύτερα αυτό το συναίσθημα πέρα από το "Goodbye", μια ευαίσθητη piano-and-string μπαλάντα, που κλείνει το άλμπουμ. Το "Goodbye" είναι το πιο ακατέργαστο και ευάλωτο κομμάτι που γράφτηκε και ηχογραφήθηκε στην καριέρα μου», λέει η Lavigne. «Είναι ένα πολύ ιδιαίτερο τραγούδι, γιατί το έγραψα και παρήγαγα η ίδια. Είναι τόσο πραγματικό και αληθινό. Δεν είναι προσποιητό ».
Η ένταση του Goodbye Lullaby είναι ισορροπημένη από την ενορχήστρωσή του: φωτεινή, πλούσια ακουστική κιθάρα, πιάνο, καθώς και μία ορχήστρα στο "Darlin", "Remember When" και "Goodbye" . Σε όλα, από το αισιόδοξο ποπ τραγούδι μέχρι τις μπαλάντες, η φωνή της Lavigne είναι μπροστά και κέντρο, ενώ «εκτινάσσεται» αναλόγως μέσα από την συγκίνηση που απαιτούν οι στίχοι της.

«Αυτό το άλμπουμ είναι ότι είμαι εγώ.. τραγουδίστρια, συνθέτρια και μουσικός», λέει η Lavigne. «Συνήθως, ο κύριος τραγουδιστής θάβεται στο κομμάτι και δεν μπορείτε να αντιληφθείτε πάντοτε την ποιότητα, τον χαρακτήρα, ή τη συγκίνηση μετά από ένα ορισμένο σημείο. Ήθελα η φωνή μου να είναι το βασικό μέσο. Αυτό με ανάγκασε να ρίξω τον εαυτό μου πραγματικά εκεί έξω. Αγαπώ ακόμα τη ροκ, αλλά θα ήθελα να δείτε μια διαφορετική πλευρά μου. Γι 'αυτό παρήγαγα μερικά τραγούδια, κάτι που ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα κάνω ... »
Για τα υπόλοιπα κομμάτια του άλμπουμ, η Lavigne στράφηκε στους πολύχρονους φίλους της και συνεργάτες Evan Taubenfeld και Butch Walker, καθώς και Max Martin. Μια άλλη σημαντική επιρροή ήταν ο τραγουδιστής των Sum 41, Deryck Whibley, που δανείζει τις δεξιότητες του στην παραγωγή, σε διάφορα τραγούδια, συμπεριλαμβανομένων των "Darlin", ένα τραγούδι που η Lavigne έγραψε στην ηλικία των14. « Όποτε ακούω το ‘Darlin’ σκέφτομαι το οικογενειακό δωμάτιο όπου το έγραψα και το έπαιζα για τη μαμά μου», λέει. «Έτσι είναι πραγματικά ξεχωριστό για μένα να το έχω στο album.»
Ένα μικρό κορίτσι από το Napanee του Ontario, είχε ήδη γράψει, τραγουδήσει και εκτελέσει για κάποια χρόνια πριν από την κυκλοφορία του album, Let Go, όπου ξεχώρισαν τα "Complicated" και "Sk8r Boi" και πούλησε πάνω από 16 εκατομμύρια μονάδες παγκοσμίως. Το δεύτερο album της "Under My Skin", το 2004 , έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 1 στο Billboard Top 200, και πούλησε περισσότερα από οκτώ εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και περιέχει τα hit singles "Don’t Tell Me" και "My Happy Ending". Τέσσερα χρόνια αργότερα ήρθε το "The Best Damn Thing", το οποίο χαρακτηρίστηκε από το νούμερο 1 single "Girlfriend" όπου ήταν το μεγαλύτερο ρεκόρ της Lavigne μέχρι σήμερα. Το "Girlfriend" ήταν η κορυφαία ψηφιακή τροχιά από το 2007, κάνοντας περισσότερα από 7,3 εκατομμύρια downloads σε οκτώ γλώσσες. Το The Best Damn Thing περιλαμβάνει την επική μπαλάντα "Keep Holding On," την οποία η Lavigne έγραψε μετά από αίτηση της 20th Century Fox για την ταινία Eragon. Τραγούδια της Lavigne έχουν συμπεριληφθεί επίσης σε soundtracks ταινιών μεγάλου μήκους, όπως το Sweet Home Alabama, Bruce Almighty, Legally Blonde 2, The Princess Diaries 2 και The House Bunny.
Το 2010, η Lavigne έγραψε το "Alice" για την ταινία φαντασίας του Τιμ Μπάρτον «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων», η οποία είχε συμπεριληφθεί στο album συλλογή «Almost Alice», που κυκλοφόρησε το Μάρτιο. Το βίντεο για το Alice, σε σκηνοθεσία David Meyers, απεικονίζει την περιπέτεια της Lavigne στην τρύπα του κουνελιού. Έφερε, επίσης, το εμπορικό σήμα της στο μίγμα, σχεδιάζοντας κομμάτια "Alice in Wonderland" για την Abbey Dawn που πωλήθηκαν σε καταστήματα σε συνδυασμό με την κυκλοφορία της ταινίας.
Ήταν ένα ταξίδι ανεμοστρόβιλος για την Avril, η οποία δηλώνει ότι το πιο σημαντικό πράγμα που περιμένει με την κυκλοφορία του Goodbye Lullaby είναι να έχει την ευκαιρία να βγει στον δρόμο και να τραγουδήσει για τους θαυμαστές της σε όλον τον κόσμο. «Οι θαυμαστές μου είναι φανατικοί», λέει η Lavigne. «Είναι πολύ αφοσιωμένοι και πραγματικά πολύ υποστηρικτικοί – είναι από αυτούς που μένουν μαζί σου. Είναι απίστευτη εμπειρία να τους γνωρίζω μετά τα show και να διαβάζω τα γράμματα τους, γιατί τα πράγματα που θα μου πουν είναι πολύ ξεχωριστά και σημαντικά για μένα. Είναι ότι χρειάζομαι να ακούσω. Αν μπορώ να δώσω έστω σε ένα άτομο δύναμη μέσα από τη μουσική μου είναι τέλειο!!»