Ποια είναι η ιστορία του Αγ.Βαλεντίνου?

Η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου ξεκίνησε από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας . Στην αρχαία Ρώμη η 14 Φεβρουαρίου ήταν τιμητική αργία για την Τζούνο.Η Τζούνο ήταν η βασίλισσα των Θεών της Ρώμης. Οι Ρωμαίοι την ήξεραν και σαν Θεά των γυναικών και του γάμου.
Στις 15 Φεβρουαρίου δηλαδή την επόμενη μέρα ξεκινούσε το φεστιβάλ όπου τα κορίτσια γράφανε σ’ένα χαρτάκι το όνομα τους και τα τοποθετούσανε σε μικρά βαζάκια .Μετά τα νεαρά αγόρια ζωγραφίζανε το όνομα της κάθε κοπέλας από το βαζάκι που διαλέγανε και έτσι μένανε ζευγάρι κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ αφού το μεγάλωμα των αγοριών και των κοριτσιών γινότανε αυστηρώς ξεχωριστά. Μερικές φορές μπορούσαν να μείνουν ζευγάρι και ένα περίπου χρόνο και αφού συχνά ερωτεύονταν ,ύστερα παντρεύονταν.

Ο Κλαύδιος σαν αυτοκράτορας και γνωστός ως «σκληρός» αντιμετώπισε δυσκολίες από τους Ρωμαίους άντρες του για να ενταχθούν στον στρατό. Πίστευε πως ο λόγος ήταν πως οι Ρωμαίοι δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν τις αγαπημένες τους οικογένειες. Αποτέλεσμα? Ο Κλαύδιος ακύρωσε όλους τους αρραβώνες και γάμους της Ρώμης. Ο Αγιος Βαλεντίνος ήταν ιερέας στην Ρώμη και κρυφά πάντρευε ζευγάρια Ο Κλαύδιος τον έβαλε φυλακή με την ποινή του αποκεφαλισμού.
Στο φεστιβάλ όπου ακολουθούσε οι προστάτες της Χριστιανικής Εκκλησίας στην Ρώμη αντικατέστησαν τα ονόματα των Αγίων και έτσι το όνομα Αγιος Βαλεντίνος επιλέχθηκε για τον εορτασμό της γιορτής.
Η σύνδεση της 14ης Φεβρουαρίου με τους ερωτευμένους οφείλεται στον Άγγλο ποιητή Τζέφρι Τσόσερ, ο οποίος τον 14ο αιώνα έγραψε ένα ποίημα στο οποίο περιέγραφε ερωτευμένα ζευγάρια να ανταλλάσσουν λουλούδια την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Μέχρι τον 15ο αιώνα, η ανταλλαγή λουλουδιών και η έκφραση αγάπης με ερωτικά μηνύματα γραμμένα σε χαρτί, είχε καθιερωθεί στους κύκλους της αριστοκρατίας.

Στοιχεία πάντως της γιορτής, οι σύγχρονοι αναλυτές εντοπίζουν ακόμα πιο πίσω, στους ρωμαϊκούς χρόνους και την αρχαία Ελλάδα. Στη ρωμαϊκή περίοδο μεταξύ της 13ης και 15ης Φεβρουαρίου τελούνταν η γιορτή της γονιμότητας Λουπερκάλια. Επίσης, το αττικό ημερολόγιο των αρχαίων Αθηναίων από τα μέσα Ιανουαρίου μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου έδειχνε το μήνα Γαμηλιώνα, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στον ιερό γάμο των θεών Δία και Ήρας.

Η φιγούρα του έρωτα, του γυμνού φτερωτού μωρού που ρίχνει βέλη, έχει κληρονομηθεί από την αρχαιοελληνική στη ρωμαϊκή μυθολογία και με τη σειρά της στους νεότερους χρόνους. Ο αρχαιοελληνικός Έρως, γιος της Αφροδίτης, στην κλασική περίοδο απεικονιζόταν σαν ένας λεπτοκαμωμένος έφηβος και κατά την ελληνιστική περίοδο πήρε τη μορφή του τροφαντού μωρού. Τότε αποκτά και το τόξο με τα βέλη του και χτυπά θνητούς και θεούς, γεμίζοντάς τους με ανεξέλεγκτη ερωτική διάθεση. Πολλές φορές δε, σημαδεύει με κλειστά τα μάτια, φτιάχνοντας αταίριαστα ζευγάρια, εξού «ο έρωτας είναι τυφλός». Η θεότητα περνά και στους Ρωμαίους και στο πέρασμα των χρόνων γίνεται διαδεδομένο μοτίβο της δυτικής ζωγραφικής και καθιερώνεται ως το σύμβολο του έρωτα μέχρι τις μέρες μας.

Τα αρχαία μαρτυρολόγια της Εκκλησίας της Ρώμης σημειώνουν τη 14η Φεβρουαρίου ως ημέρα μνήμης του «μάρτυρος Βαλεντίνου, πρεσβυτέρου Ρώμης» (Valentinus = σθεναρός στα λατινικά). Δυστυχώς τα ιστορικά στοιχεία που έχουμε για τον άγιο είναι ελλιπή.Άγιος Βαλεντίνος προστάτης των ερωτευμένων
Εκτός από τα ιστορικά στοιχεία που έχουμε για τον άγιο Βαλεντίνο, η ζωή του συνοδεύεται από διάφορους θρύλους, όπως αυτή που τον θέλει προστάτη των ερωτευμένων…
Ο άγιος που είχε τη φήμη του ειρηνοποιού, κάποια μέρα ενώ καλλιεργούσε στον κήπο του τριαντάφυλλα, άκουσε ένα ζευγάρι να μαλώνει πολύ έντονα. Αυτό συγκλόνισε τον άγιο, ο οποίος αφού έκοψε ένα τριαντάφυλλο, βγήκε στο δρόμο πλησίασε το ζευγάρι και τους παρακάλεσε να τον ακούσουν. Αυτοί έστω και ανόρεκτα υπάκουσαν, ο άγιος αφού τους πρόσφερε το τριαντάφυλλο τους ευλόγησε. Αμέσως η αγάπη επανήλθε ανάμεσα τους, λίγο αργότερα αυτοί επέστρεψαν και ζήτησαν στον άγιο να ευλογήσει το γάμο τους. Άλλη παράδοση αναφέρει πως μια από τις κατηγορίες εναντίον του αγίου ήταν πως είχε απειθαρχήσει στην εντολή του αυτοκράτορα να μην συνάπτουν γάμο άνδρες που δεν είχαν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις, ενώ ο άγιος είχε ευλογήσει το γάμο νεαρών Χριστιανών στρατιωτών με τις αγαπημένες τους.
Περά από όλα αυτά πιθανότατα η επιλογή του ως «αγίου των ερωτευμένων» να σχετίζεται και με την ειδωλολατρική γιορτή των Λουπερκαλίων, γιορτή της γονιμότητας, που εορτάζονταν από τους Ρωμαίους στις 15 Φεβρουαρίου• άλλοι συνδέουν τη γιορτή με την εποχή του ζευγαρώματος των πουλιών κατά την περίοδο αυτή. Σίγουρο πάντως είναι πως ο άγιος δεν έχει καμία σχέση με το εμπόριο (marketing) των λουλουδιών, των δώρων και των κοσμικών κέντρων που ευτελίζουν τον Έρωτα, το μεγάλο αυτό δώρο του Θεού.